Penvissen, hoe en wat?


Penvissen


 Penvissen word steeds populairder de laatste jaren. Zeer begrijpelijk ook, want het is een enorm leuke en spannende manier van vissen.

 Veel “nieuwe” karpervissers starten met een set zware hengels, dikke lijnen, mooie optonics enzovoorts.  Hele campementen zien we langs de waterkant opgebouwd worden. Niet alleen jeugd natuurlijk, maar zeker ook de ervaren karpervissers vinden het heerlijk om de hengels uit te varen, met een nieuw aas aanbieding, en dan het spannende wachten op die verlossende gillende beetmelders. Wat soms wel dagen kan duren….

 Vele van deze vissers krijgen onbewust heimwee naar de tijd van toen. Toen vissen nog vissen was.

Met een bamboe hengel langs de waterkant voorntjes vangen, en soms een karper aan de lijn die “het hele zooitje” meenam. Dat gevoel van die grote sterke vis aan de lijn, dat was wat zeg… Er werd geëxperimenteerd met verschillende soorten hengels om die krachtpatsers de baas te zijn. De werphengels met molens van destijds, werden meestal gebruikt voor de roofvis, zoals snoek en baars. Die hengels konden wel een stootje hebben, en als het nodig was extra lijn geven aan die oersterke vis. Het begin van een nieuw tijdperk was geboren. Het karpervissen met de werphengel.

 Belangrijk was natuurlijk ook met welk aas je het beste een karper kon vangen. De ene visser ving zijn karpers met een gekookt aardappeltje, de ander met roggebrood, al dan niet gekneed met havermout en stroop. Er werd volop gezocht naar dat altijd vangende aas.

 Deze pioniers onder de karpervissers hebben het zeker niet gemakkelijk gehad. Er was geen internet waar je alle kennis even kon opzoeken en lezen.Er was geen Facebook waar je een vraag stelt en 300 antwoorden krijgt… Nee, kennis opdoen ging tergend langzaam, waardoor vele het voor gezien hielden. Maar diegene die wel door zijn gegaan en het volhielden, hebben ons daar gebracht waar we nu staan met het penvissen op karper.

 Ik ben de die-hard doorzetters nog steeds dankbaar, want ik vind het een heerlijke hobby. Vissen doe ikzelf al vanaf mijn jeugdjaren. Eerst met mijn vader mee, en vaak ook met mijn opa. Zij hebben me de allereerste beginselen aangeleerd. Het optuigen van de hengel, het vastknopen van een haakje. Hoe zet je je lood, zwaar op de bodem, staande haak enzovoorts. Dat is de basis van het penvissen. Als je niet weet hoe je een haak vastzet, een dobber goed uitlood en je loodzetting moet verdelen, mis je een belangrijk onderdeel, denk ik. 

 


Dat penvissen niet alleen om de grootste en zwaarste karper draait, is voor vele “boillie-vissers” even wennen, je vist tenslotte toch om de kilogrammen op de foto te zetten? Daar heb je toch al weken lang, kilo’s boillies voor voorgevoerd, en lig je al nachten lang langs de waterkant met drie hengels, uitgevaren tot 100 meter links en rechts uit de kant?  Neen, mijn heren, penvissen is een beleving, een hele andere tak van de sport….

Ikzelf zit ook graag achter mijn hengels, met de Delkims wachtend op de eerste voorzichtige piepjes.

Ook dat vind ik leuk, het mijmeren over wat er onder water gebeurd, het wachten, het piekeren of de rigs niet in de knoop liggen, of het juiste aas van dat moment aan de hair gemonteerd is. Of liggen de karpers aan de overkant in een stille hoek?

Daar kan ik ook van genieten.  Lekker een avondje in het zonnetje wegdromen na het werk, met een biertje in de hand. Of heerlijk in de ochtend wakker worden met de opkomende zon, het gefluit van de vogels die ontwaken…een bakkie koffie zetten. Ontspanning….Heerlijk

En dan weer alles inpakken, en zonder die gewilde foto’s huiswaarts… blank nummer zoveel van het jaar…. Maar wel weer genoten, en dat (vind ik) is eigenlijk waar het bij het vissen om draait.


Met het penvissen ben je vele malen flexibeler wat betreft de uitrusting, die je bij je hebt. Uiteraard een hengel met molen, opgespoeld met een goede kwaliteit nylon, wat loodjes en haakjes. En niet te vergeten natuurlijk een mooie karperpen. Daar zijn ook legio diverse modellen in te verkrijgen (kijk maar hier), en in alle prijsklassen.

Met of zonder garen omwikkeld, dan wel met of zonder fraai aangebrachte vogel veertjes, er is van alles mogelijk. Engelse manier, vaste montage, kleine karperpennetjes, grote karperpennen…. Zoveel mensen, zoveel wensen zeg ik altijd maar.

Dat ikzelf mij eigen dobbers gebruik, spreek natuurlijk voor zich, en ik heb dan ook een behoorlijk arsenaal aan karperpennen bij me wanneer ik een paar uurtjes ga struinen. Van groot tot klein.

Geef een reactie

De mooiste handgemaakte dobbers online